ULTRA TRAIL-RUNNING 
 DE ULTIEME UITDAGING

“Life is either a great adventure or nothing.”

— Helen Keller


Trail-running de ultieme uitdaging

Naast de passie voor ontwerp is er ook het hardlopen. Een uitdaging om lange afstanden te rennen door de fantastische natuur. Wat een avontuur om te lopen in de woestijn van Jordanië, dwars door de Alpen, de vlaktes van de Connemara Highlands in Ierland of de Lemelerberg.

Totaal stuk zitten, maar toch de eindstreep halen! Tijd is hierbij van ondergeschikt belang. Onderweg is er voldoende tijd om na te denken en zo nieuwe frisse ideeën te krijgen voor mooie grafische projecten.

 

Vechtdaltrail

24 juni 2017, Ommen. 44 km.

Na een lange tijd weer eens een wedstrijd. Mooi dicht in de buurt en direct maar de langste afstand van 44 km gekozen. Gelijk eens zien hoe we er voor staan.

Als we aankomen bij de start worden we gelijk begroet door Eduard Vossebeld, die we al op veel trailwedstrijden zijn tegen gekomen. De stemming zit er in om deze nieuwe Trail te lopen. De omgeving is bekend omdat ik veel train op het Pieterpad tussen Hardenberg en Ommen. En ook het zand en de kleine heuveltjes bij de Beerze Bulten zijn goed bekend.

Als we van start gaan direct maar het oude tempo gepakt om rustig te starten en tot 27 km kan ik dat aardig vast houden, maar daarna stort het tempo letterlijk in. Daar wordt het het een VECHTdal..  Het weer is niet echt koud maar heel erg klam waardoor het zweet rijkelijk gutst. Als het begint te motregenen ben ik helemaal doorweekt alleen ik kan niet meer achterhalen of dat door het zweet komt of door de regen. Alles is zoutig nat en de regen geeft niet echt verkoeling. En zoals altijd weet ook deze organisatie alle heuveltjes en zandvlaktes te vinden. De laatste 14 kilometers zijn echt zwaar, zeker als blijkt dat er wat linten zijn weggehaald waardoor we 500 meter verkeerd lopen. Al zoekend terug om gelukkig de route weer op te pakken. Overigens was de route uitstekend aangegeven.

En wat een mooie route. Ik dacht dat ik de omgeving kende, maar het blijkt dat ik nog niet eens de helft ken! Dat was echt genieten. Als eindtijd 5 uur en 8 minuten.

Dit geeft weer vertrouwen en we kunnen weer vooruitkijken en nieuwe trailruns inplannen. Want ik loop iedere trailrun maar 1 keer. Dus zo zijn we steeds weer op zoek naar nieuwe uitdagingen. Mocht je nog suggesties hebben?

160608_5_langs_het_water

Stilstaande afsluiting 2016 en een langzame start 2017

Na de Alpen X100 was het ontzettend moeilijk om de motivatie weer te vinden. Kan ik het nog? Maar gewoon weer kilometers maken en de benen heel houden en langzaam begint het oude gevoel weer te komen.

De benen zijn goed en het lopen gaat gemakkelijk. de volgende wedstrijd is de Vechtdaltrail in Ommen. 44 km over bekende paden.

AlpenX100

Van 5 tot 7  augustus 2016, Seefeld naar Brixen. 160 km.

Eindelijk is het dan zover. het is 22.00 uur en ik sta aan de start van de AlpenX100 maar het gevoel is niet echt goed. Na een voorjaar van wat kleine blessures en te weinig trainingskilometers is 160 km toch wel erg lang! En om het nog moeilijker te maken heeft het de hele dag geregend en de vooruitzichten zijn niet positief voor de komende nacht. Ook de wind trekt aan. De organisatie waarschuwt voor gladheid en sterke wind in de bergen. Verder moeten we goed opletten voor de routeaanwijzingen die zijn aangebracht. De aangebrachte krijtstrepen zijn op veel plekken verregend en linten weggewaaid. Ach we gaan er gewoon aan beginnen

©wisthaler.com_16_08_ax100_HAW_4037-1030x686

Na een lange afdaling krijgen we de eerste verzorgingspost en beginnen we direct goed te stijgen. We gaan nu echt beginnen en al snel loop ik geheel alleen. Geen lampje te zien! Als ik boven kom is het nat en vies en al snel zie ik geen enkele aanwijzing meer van de route. Dan maar rechtdoor… Maar de twijfel komt. Ik zit nog maar op 30 km en wil niet te ver afdwalen. Ik ga terug om de laatste route aanwijzing te zoeken. Daar staan meer lopers en gezamenlijk gaan we weer op weg. gelukkig heeft iemand een GPS met de route erin. Blijkt uiteindelijk dat ik toch goed zat. Als lopend en glibberen bereiken we de volgende post. Daar begin ik te twijfelen. Ik ben koud en nat. Toch maar door maar het gaat niet meer van harte en bij de volgende post stap ik uit.

Zoals zo vaak, als de kop niet wil dan gaan de benen ook niet. Als we de volgende dag naar Italie rijden om de laatste mensen te zien finishen blijkt dat 75% uit gestapt is. Dit is een erg groot percentage maar het kan mijn gevoel van mislukken niet weg nemen.

Eerst maar eens vakantie vieren en dan opnieuw starten met trainen en de lol van het lopen weer terug vinden.

2016

Nog 21 dagen en dan start de AlpenX100. 100 mijl of te wel 160 km door de Alpen in 46 uur. Weer zo’n wedstrijd waarvan je denkt, hoe dichter hij bij komt, dit kan ik helemaal niet.

Op dit moment weer volop aan het trainen en sinds vorige week loop ik weer pijnvrij! Want de aanloop naar deze wedstrijd ging anders dan dat ik me had voorgesteld. Gelukkig geen grote blessures maar van die kleine ongemakkelijkheden. Na 2 jaar was het in begin 2016 weer tijd voor nieuwe schoenen en dan blijkt dat de schoenen waar ik al jaren heerlijk op loop niet meer leverbaar zijn. Dan maar op zoek naar nieuwe schoenen. Nu zou je denken met een grote wedstrijd in het vooruitzicht dat je dan informatie gaat inwinnen en gaat zoeken naar de juiste schoen… En wat deed ik? Ik ging dus op internet zoeken naar een mooie schoen. Een Salomon trailschoen met mooie flitse kleuren.

Na een aantal trainingen en wedstrijden kwamen de eerste pijntjes. Kuit links, kuit rechts, achillespees. Het bleef maar aan de gang totdat ik bij de Vuurtorenloop bij de Salomonstand te horen kreeg dat ik de verkeerde schoenen had. Wel een mooie bergschoen maar dus niet geschikt voor mijn voeten/benen en de vlakke zanderige ondergrond van Nederland. Dan maar weer even snel de hele oude schoenen aan om te eindigen met een slijmbeurs ontsteking in de heup…

Dus even alle wedstrijden afzeggen en echt op zoek naar de juiste schoen, die ik al snel vond. Langzaam de training weer oppakken en mijn dank gaat uit naar Bert Meinen van praktijk Feelright in Hardenberg. Bedankt Bert voor je massages, taping, nieuwe sokken en compressiekousen.

En dan de test. De Run Forest Run trail in Meppen/Gees. ‘Slechts’ 36 km maar voor mij heel erg belangrijk. Hoe houden de kuiten en achillespees het. Voor mij was duidelijk dat als dit niet goed ging ik de AplenX100 zou moeten afzeggen. Uiteindelijk kan ik zeggen dat ik een heerlijk wedstrijd heb gelopen. De benen voelen weer goed.

Dus nog 21 dagen … Gaaf!

 

Nieuwe wedstrijden

De volgende wedstrijden staan weer op het programma

  • Vuurtorenloop Ameland 2016
  • Salandtrail 50 km 2016   (afzeggen blessure)
  • RunForestRun Meppen/Gees
  • AlpenX100 2016. 160 km non stop door de Alpen!! 10.000 hoogte meters (www.alpenx100.com)

3e Westerwolde Trail

Zaterdag 7 november 2015, Sellingen. 32 km.

Veel mensen denken dat je voor de langere afstanden een goede conditie en getraind lichaam nodig hebt. Maar de grootste strijd zit in je hoofd. Als je geen rust in je hoofd hebt loop je niet lekker. Een heerlijk spel maar soms ook erg frustrerend.

De Westerwolde Trail is 32 km lang dus een mooie trainingsafstand door een hele mooie omgeving. Het weer is uitstekend dus geen probleem zou je zeggen. En inderdaad de eerste 22 km ging heerlijk. Een mooie snelheid, het lichaam voelt goed en dan komt natuurlijk de maar… maar na 22 km komen we langs start/finish en voor hen die 32 km willen lopen ligt er nog een parcours van 10 km klaar.

Zoals gezegd het voelde allemaal erg goed, mijn vrouw staat bij start/finish en natuurlijk roep je dan “ik ga nog even het laatste stukje!”. De meeste mensen voor en achter mij slaan links af richting finish, warmte, douche, koffie en soep en ik ga recht door. Na 500 meter de hoek om en het hele goede gevoel verdwijnt als sneeuw voor de zon. Als of je een klap tegen je kop krijgt! Het word een hele lange 10 km. Uiteindelijk net onder de 3 uur binnen gekomen en kan ik aan de snert.

Ondanks dat ik de hele tijd tegen me zelf heb gezegd dat ik na 22 km nog 10 km moest, deed dit keer het koppie niet mee. Toch weer grappig hoe dat werkt.

 

Wisenttrail Veluwe

Zondag 6 september 2015, Apeldoorn. 53 km.

De eerste wedstrijd na de vakantie. Zoals altijd genoeg plannen om lekker te trainen tijdens de vakantie, maar ook dit jaar weer te weinig kilometers gemaakt. Dus de laatste 3 weken voor de wedstrijd nog even flink aan de gang om toch enigzins klaar te zijn voor de 53 km.

Vanaf de camping, aan de overzijde van start en finish zien we de eerste deelnemers arriveren en 15 minuten voor de start voeg ik mij bij de ca. 60 deelnemers. Het weer is uitstekend dus daar kan het niet aan liggen. Al vrij snel na het startschot ligt het hele veld lekker uit elkaar dus de kleine paadjes en klimmetjes geven geen opstoppingen. Het eerste stuk is bos om dan over te gaan op zand. Heel veel zand.

Een fantastisch parcours en eigenlijk liep alles erg goed en na 5 uur en 53 minuten weer terug bij het startpunt.

IMG_1245

 

Harzquerung 2015

Zaterdag 25 april 2015, Wernigerrode D. 51 km.

Vanuit Wernigerode 51 km dwars door de Harz. Ondanks de ongunstige weersvoorspellingen was het uitstekend hardloopweer met een leuke club lopers. Zoals vaak is het begin wat druk met de smalle paadjes berg op maar na 20 km gaan de 25 km lopers rechtdoor en gaan wij naar links. De 2de helft van de route is het heerlijk rustig lopen en op eigen tempo heuvel op, heuvel af. Na 38 km begeeft mijn Forerunner 205 het en heb ik geen idee meer waar ik mij bevind en of ik nog binnen de tijd loop. Maar aan het eind blijk ik ruim binnen de tijd te finishen in 6 uur 20 minuten.

Een mooie en goed georganiseerde loop.

Trainingsweekend Winterberg

28/29 maart 2015, Winterberg.

In Nederland lopen de temperaturen al weer lekker op en we hebben al weer even buiten kunnen zitten in een heerlijk zonnetje. Dus heerlijk uitkijken naar de jaarlijkse training in Winterberg eind maart. Daar lopen we gedeelten van de Rotharsteig rondom Winterberg. Een mooie omgeving met een schitterend parcours. Lekker wat klimmetjes met als hoogste punt de Kahler Asten op 840 meter. Maar als we ’s avond aankomen bij ons appartement ligt er hier en daar sneeuw!! Als we de volgende ochtend bij ons startpunt komen bij de skischans in Winterberg ligt er nog echt een sneeuwlaag waar mensen nog rustig aan het skiën en snowboarden zijn. Al schuifelend begin ik aan de route langs de skipiste omhoog en daar blijkt de Rotharsteig te zijn omgetoverd in een langlauf parcours. Voorzichtig aan de zijkant hardlopen en af en toe heel voorzichtig een skipiste oversteken. Maar echt hardlopen kun je het niet noemen. Na de Kahler Asten wordt het iets beter en kom ik wat meer buiten het skigebied.

De volgende ochtend is alles wit. Het heeft gesneeuwd. We besluiten om er een heerlijk rustig weekend van te maken en met 10 hele trainingskilometers in de benen terug naar huis.

IMG_1095

RunForestRun

Zaterdag 7 maart 2015, Gasselte. 25 km.

Voor mij nieuw maar met hele mooie loopjes in de buurt. Zeker de 25 km. NightTrail in Gasselte was een mooi evenement. Het blijft toch lastig om bij het licht van een hoofdlampje de ondergrond in te schatten op oneffenheden. Route was goed zichtbaar uitgezet met het zwaarste gedeelte aan het eind van het parcours.

 

Trail by the Sea Zeeland

Zaterdag 20 september 2014, Burgh-Haamstede. 20 km.

Zon en wind. Uitstekende  omstandigheden om tijdens de vakantie een stuk te lopen in de duinen en het strand van Burgh-Haamstede.

Na een vervelende achillespees blessure waardoor ik de 4 Trails moest afzeggen was dit toch wel een test. Hoe houdt de achillespees het onder wat zwaardere omstandigheden.

Rustig aan beginnen over mooie smalle duinpaadjes om alles lekker warm te lopen. Ook de wat steilere gedeelten voelen goed aan, dus we kunnen het tempo wat verhogen. En dan komt het “dodemanspad’. Een lang stuk door zanderige duinen waarbij je voeten zo heerlijk diep wegzakken, maar waar ik ook de spanning voel op de pezen. Rustig aan.. geen gekke dingen doen.. Dan eindelijk het vlakke strand en de snelheid kan weer wat omhoog om zo steeds sneller via de laatste duin- en bospaadjes naar de eindstreep te sprinten. Een hele mooie trail en alles is heel gebleven!

IMG_0833IMG_0837

Stuwwalloop

Zaterdag 31 mei 2014, Oosterbeek. 18.5 km.

Samen met de Ronde van Vlaanderen een mooie voorbereiding voor de 4 Trails deze zomer. Ja de Ronde van Vlaanderen was pittig en lang, maar ach de Stuwwalloop in Nederland zal wel meevallen…. dacht ik!

Zo.. dat viel even zwaar tegen! Ik ging totaal met een verkeerd beeld en ook instelling van start. Even 18.5 km heuveltje op en heuveltje af, maar de loop viel mij veel zwaarder. Weer een hele goede les om geen enkele wedstrijd te onderschatten.

Photo 399

De Ronde van Vlaanderen

Zondag 18 mei 2014, Oudenaarde België. 60 km

 

sportograf-49024724IMG_0509

Berg en Dal Trailrun

Zaterdag 12 oktober 2013, totaal 60 km.

 

IMG_0399

Vrijdag 11 oktober. We zitten in ons hotel en buiten is het koud en valt de regen in bakken neer. Nieuwe neerslag records worden per uur gebroken. Morgen de 60 km van Berg en Dal en door de drukte op het werk natuurlijk te weinig km’s gemaakt.

Zaterdag 12 oktober en het weer is totaal omgeslagen. Het is droog en rustig weer en de temperatuur loopt langzaam op. De 78 deelnemers zitten op ontspannen wijze te wachten op de start. 9 uur en de organisatie deelt ons mee dat het parcours er mooi bij ligt en dat we van start kunnen. Heerlijk. En inderdaad het is een prachtig, maar zwaar parcours. Zeker de eerste 30km is aardig op en neer om in de laatste 10 km redelijk vlak te eindigen. Na 7 uur en 8 minuten weer binnen. Een prachtige dag met een prachtige ultra trail.

Night Coast Ultra Trailrun

Zaterdag 25 januari 2013, De Helder. 50 km.

25 januari 2013 startte om 22.00 de Dutch Night Ultra Trailrun met als startplaats Den Helder. Na 50 km was mijn finishplek in een heerlijk verwarmde strandtent. Geen controle punten, geen verzorgingsposten maar een donker en koud strand. Ontzettend koud, 2x natte voeten en een bevroren oog. Gave wedstrijd!

Naamloos

TransAlpine-Run 2012

1-8 september 2012, Alpen. 320 km.

Vanaf december 2011 staat team Adventure Design ingeschreven voor de Transalpine-run 2012 en vindt plaats van 1 tot 8 september.

Een ultra trailrun die een oversteek maakt over de Alpen.

  • Er wordt gestart in teams bestaande uit 2 lopers (i.v.m. veiligheid)
  • totaal 8 dagen
  • afstand ca. 320 km
  • In 8 etappes over de Alpen (gemiddeld een marathon per etappe)
  • door 3 landen (Duitsland, Oostenrijk en Italië)
  • 15.000 hoogtemeters

Op de site proberen we belangstellenden op de hoogte te houden van de wedstrijd.

shapeimage_4

TEAM ADVENTURE DESIGN

 Kees Pijp en Mathias Schink

Naamloos2

Wedstrijdverslag

 

Dag 1 Ruhpolding (D) – St. Johann (Aut) 50,4 km.

Eindelijk de start van de TransAlpine Run. Zo lang voor getraind. Zolang naar uitgekeken en nu is het dan zo ver. Maar toch ook kriebels in mijn buik. 320 km is toch wel erg ver en als ik om mij heen kijk dan zijn de Alpen toch wel erg hoog. Thuis is het gemakkelijk praten en mensen zijn enthousiast over wat we gaan doen, maar 8 dagen lang iedere dag een hele marathon rennen in de Alpen is toch iets anders nu ik zo aan de start sta.

Gisteren tijdens de inschrijving heb ik mijn nieuwe teampartner Mathias Schink ontmoet samen met zijn vrouw Ute. Aardige vent. We hebben dezelfde instelling en dat is om op tijd aan te komen en samen de race uit te lopen. Kijken hoe het in de praktijk gaat. (De bedoeling was om deze tocht samen met Jacob te lopen, maar door een blessure ging dat helaas niet door. Door de organisatie ben ik toen aan Mathias gekoppeld die ook zijn looppartner door een blessure was verloren)

Het startschot, geen weg meer terug, het begin van een lange lange 8 dagen. Het begin gaat 15 km licht vals plat tot aan de eerste post waar eten en drinken in overvloed te krijgen is. Vandaag hebben we 4 van dergelijke posten. Dan dient de eerste berg zich aan. De Winkelmoosalm van 1153 mtr. De paden zijn erg smal en door de regen van de afgelopen dagen erg glad en modderig. Bij een rivier doorsteek zijn touwen geplaatst omdat het water tot aan de middel kwam. Gelukkig heeft het afgelopen nacht niet geregend en komt het snel stromend water niet hoger dan de knieën. Hoogste punt vandaag 1558 mtr naar de Straubinger Hütte. Afdalen naar 600 mtr en dan de laatste beklimming naar 1102 mtr. De laatste 7 km zijn weer vals plat licht omhoog naar de finish. Dat waren 7 lange km, maar de finish wordt gehaald en de eerste dag zit er op. Nu kijken hoe ik herstel voor dag 2, want de bergen worden steeds hoger.

sportograf-32843332

Dag 2 St, Johann (Aut) – Kitzbühel (Aut) 34,9 km

Vannacht geslapen in een school. Door de gangen lagen we te slapen. Van de organisatie hebben we allemaal mooie Salomon’s waterdichte tassen gekregen van 100 ltr met daarop onze startnummers. Deze worden door de organisatie voor ons gebracht en gehaald van de slaapplaatsen. Bij aankomst in het camp staan de tassen al op de door de organisatie aangewezen plek. Het is soms wat behelpen, maar na een zware loopdag ben je blij als je op je matje ligt. Probleem blijft de hele week het licht. De één doet hem uit en de ander doet hem weer aan, omdat die nog spullen aan het zoeken is. En met ongeveer 400 slapers en vele lichtknoppen blijft het licht maar aan en uit gaan. Maar iedereen is te moe om daar een opmerking over te maken. De pastaparty’s of eigenlijk het avondeten zijn goed verzorgd. Voldoende voor iedereen. Na het eten volgt de huldiging van de dag- overwinnaars en klassementsleiders, daarna de briefing voor de volgende dag met het weer en de route. Na de briefing de foto’s van de dag en de video van de dag. Toch altijd benieuwd of je jezelf terug ziet op het grote scherm.

Ontbijt begint 2,5 uur voor de start. Soms in de grote hal van de pastaparty en soms zijn er hotels geregeld waar wij kunnen ontbijten.

Start van de 2de dag. De benen en het lichaam voelen goed en de kriebels zijn weg. Gisteren een goede dag gehad en vandaag “maar” 35 km. Hoogste punt vandaag is 1555 mtr op de Brennender Palven. Het is koud en erg mistig en na de eerste beklimming rennen we 10 km heuvel op heuvel af door een landschap dat doet denken aan Schotland. Erg nat en modderig. Al snel voel ik de energie uit mijn lichaam vloeien. Wat is er aan de hand? Ik kom maar moeizaam vooruit en kan Mathias niet bijhouden. Al snel begrijp ik het probleem. Te weinig gegeten en gedronken. En dan begint een lange lange dag van steeds maar eten en drinken, maar met deze zware belasting krijg je het bijna niet voor elkaar om voldoende binnen te krijgen om de achterstand in te halen. Toch gaat het langzaam iets beter en zijn de laatste 10 km redelijk vlak. We komen 1 uur en 15 minuten voor de deadline binnen. De 2de dag zit er op en ik heb honger. In Kitzbühel is geen camp, hier moesten we zelf zorgdragen voor een hotel. Met speciale shuttlebusjes worden we naar onze hotels gereden, waar onze tassen al zijn afgeleverd. Op mijn kamer zoek ik snel mijn tas door. Gelukkig heb ik een heel arsenaal aan eten en drinken meegenomen. Tijdens de run overbodig maar na de finish erg aangenaam. Drinkyogurts, bifi worst, tuc’s en dan lekker even liggen op een echt bed tot aan de pastaparty.

sportograf-32840058

Dag 3 Kitzbühel (Aut) – Neukirchen (Aut) 46,5 km

Het is droog en de voorspellingen worden steeds beter. Geen mist dus eindelijk genieten van mooie vergezichten. Vanaf de start beginnen we direct met een klim. Het eerste stukje is nog wat te dribbelen maar al snel wordt dat klimmen. Ik voel me erg goed en het gaat ook gemakkelijk. Na de eerste checkpoint zitten we mooi op schema. Mathias en ik beginnen aardig aan elkaar te wennen. Mathias is met het stijgen sneller. We lopen dan ook ons eigen tempo en wachten dan weer even op elkaar. Na 39 km volgt er een heerlijke afdaling en eindelijk heb ik de techniek van afdalen onder de knie. Meer voorover leunen en met de berg mee gaan. Dit geeft minder belasting op de bovenbenen. Ik vlieg naar beneden. Maar beneden aangekomen voel ik mijn rechter knie. Geen pijn maar ik voel mijn knie. Kijken hoe het morgen gaat.

Naamloos3

Dag 4 Neukirchen (Aut) – Prettau/Ahrntal (Ita) 43,3 km

Mijn rechter knie doet pijn. En daar baal ik behoorlijk van. De eerste 30 km met een klein klimmetje konden we rennend doen met daarna de Birnlücke op 2665 mtr. We komen nu in de sneeuw, fantastisch. Maar dan de afdalen. De knie begint op te spelen en afdalen gaat langzaam. Halverwege de afdaling stoppen we even en Mathias (sportfysiotherapeut van beroep) taped mijn knie. Gelukkig dat helpt iets en het afdalen gaat iets beter. Ik moet vanavond daar iets aan laten doen, want zo ga ik het niet redden.

’s-Avonds zitten we in een hele grote tennishal en hebben dus ruimte genoeg. Als we net binnen zijn en ik mijn matje heb uitgerold barst er een gigantisch onweer los. Gelukkig bevinden de mensen van de outdoor sportmassage zich ook in het zelfde gebouw en ik meld mij daar. Inmiddels is de rechterknie opgezwollen. Als ik aan de beurt ben weet ik niet wat ik moet verwachten maar de jonge man doet een uitstekend werk. Het probleem zit in mijn bovenbeen waardoor de pees in de knie is gaan ontsteken. Er zit al aardig wat vocht rond de knie. Hij masseert de hobbel uit mijn bovenbeen en masseert rond de knie. Na een half uur sta ik weer buiten. Het voelt allemaal wat verdoofd aan. Morgenvroeg kan ik mij bij de start melden voor een taping van de knie. Niet echt gerust ga ik slapen.

sportograf-32834712

Dag 5 Prettau/Ahrntal (Aut) – Sand in Taufers (Ita) 33 km

Vlak voor de start ben ik getaped. Een tape die loopt van boven de knie, zich splitst rond de knie en dan weer bij elkaar komt onder de knie. De knie is mooi geschoren zodat de taping wel een paar dagen blijft zitten (Waterproof). Voorzichtig begin ik aan de dag. We beginnen met een hele korte loop en dan direct klimmen naar 2513 mtr de Bretterscharte. Het gaat goed, maar dit is klimmen. Maar wat doet de knie met afdalen? Voorzichtig begin ik te dalen, bang om iets kapot te maken. Toch houdt de knie zich goed maar ik laat me niet verleiden om te snel af te dalen. Als we de laatste 5 km naar de finish rennen ben ik blij. Ik voel mijn knie maar de pijn is minder geworden. Weer een dag gehaald. Morgen zien we wel weer.

sportograf-32841521

Dag 6 Sand in Taufers (Ita) – St. Vigil (Ita) 38,5 km

Een echte hardloopdag met een kleine beklimming na 5 km en een grote beklimming na 25 km. De Kronplatz ligt op 2269 mtr. De knie gaat goed. Heb wel wat last met slapen omdat je niet weet hoe je liggen moet om de knie wat te ontzien.

Ondanks dat het aardig goed gaat heb ik geen zin vandaag. 8 dagen is wel erg lang en we moeten nog 3 dagen rennen. 3 dagen klimmen, 3 dagen afzien. Eigenlijk vind ik het wel prima zo. Ondanks dat het overdag warmer wordt is het ’s morgens  een graad of 4 a 5. Heel erg koud dus en iedereen blijft lang aan het ontbijt zitten. Nog even genieten van de warmte, nog even genieten van het zitten op een lekkere stoel. 10 minuten voor de start komen we langzaam naar buiten. Dag 6 kan beginnen.

Maar langzaam stijgt de temperatuur en ook de stemming. We leren de mensen die net zo snel gaan als wij al aardig kennen. De uitval is groot en al veel teams zijn uit elkaar gevallen doordat 1 van de leden heeft moeten opgeven. Het andere teamlid mag zich dan aansluiten bij een ander team om zo toch de finish te kunnen halen. Het wordt weer een prima dag. We komen langzaam in de Dolomieten. Het is hier een stuk droger en warmer en de modder heeft plaats gemaakt voor grote steenvelden. De knie begint het steeds beter te doen en ik kan bijna weer voluit de afdaling aan gaan. Als we de finish halen heb ik voor het eerst het idee dat we het kunnen halen. Nog maar 2 dagen te gaan!!

sportograf-32861238

Dag 7 St. Vigil (Ita) – Niederdorf (Ita) 41,8 km

2 zware klimmen staan op het menu van vandaag en slechts 3 stops waar we voedsel en drinken kunnen halen. De eerste op 11 km en de tweede op 27 km. Het is dus belangrijk om genoeg mee te nemen vanaf post 1. Eindelijk kunnen we gaan aftellen, want we hebben vandaag en morgen nog 3 beklimmingen. Nog 3 maal afzien tot de eindstreep. En weer gaat het goed. De beklimming van de Forcella Sora Forno op 2383 is lang maar goed te doen. En ook de 2de berg van de dag op 2194 mtr is ook geen probleem. De laatste 7 km vals plat naar beneden vliegen voorbij en uitgelaten komen we over de streep. Nog 1 dag, nog 1 berg, nog 34 km en dan hebben we het gehaald!!

s’ Nachts wil de slaap niet komen. Iedereen is onrustig, dit moet te doen zijn. Volgens de briefing een gemakkelijke dag en daarom is de deadline voor morgen ook 2 uur korter dan de afgelopen dagen.

sportograf-32838318

Dag 8 (Laatste dag) Niederdorf (Ita) – Sexten (Ita) 34 km

Als we de eerste 17 km kunnen rennen dan moet de tijd geen probleem zijn en kunnen we in alle rust de laatste beklimming doen. Afdalen is dan een feestje naar de finish. Mijn knie voelt goed dus wat kan er fout gaan. Maar als ik mij vanmorgen bij de start bij Mathias voeg ziet het er niet goed uit. Zijn linker scheenbeen is opgezet en erg pijnlijk. Het enige wat hij zegt is “HET MOET!!” We beginnen te rennen en ik merk al dat Mathias niet zo snel gaat als normaal. Na 15 km de eerste verzorgingspost en tranen staan in zijn ogen. Het doet pijn maar we moeten door. Nog 2 km rennen en dan begint de laatste grote beklimming. We volgen weer ons eigen tempo en zeggen niets. Mathias vecht zijn eigen strijd uit. Geen idee hoeveel pijn hij heeft gehad maar boven gekomen is het echt op. En nu? Als uit het niets komt een van de deelnemers op Mathias af en bekijkt zijn been. Hij is arts en haalt vanuit zijn rugzak een krachtige pijnstiller. Het is nog maar 1 afdaling. Nog maar 10 km tot de eindstreep. Daarna hobbelen we heel voorzichtig naar beneden. Voor het eerste loop ik voorop. Nog 9 km en dan hoor ik Mathias naast mij. De pijnstiller begint te werken en samen dalen we verder af. De laatste 5 km. We zijn ruim binnen de tijd en we rennen vals plat naar beneden. We gaan het redden!! 8 dagen en 320 km met 15000 hoogte meters. We gaan het halen. Ook als we over de finish zijn kunnen we het eigenlijk niet beseffen. Zijn we helemaal uit onze bol gegaan? Nee. Het is eigenlijk een beetje onwezenlijk, vreemd, het is klaar, afgelopen. Als na het eten,de huldigingen en het uitreiken van medailles en finisher T shirts het feest losbarst ga ik terug naar het camp. Lekker slapen, morgen weer een lange reis terug naar huis….

sportograf-32864153sportograf-32871691

 

Röntgenlauf 65 km

2011, Sollingen D. 65 km.

60 km rondje Texel

 2010, Texel. 60 km.

Desertcup

Sept 2002 Jordanië. 168 km non stop woestijn trail. Afgelegd in 47 uur.

Verbind met ons

© adventure design 2014 - 2016 | Algemene Leveringsvoorwaarden